Ένας μύθος είναι ότι κοστίζει περισσότερο να διατηρήσει τους εργαζομένους μεγαλύτερης ηλικίας από ό, τι για την πρόσληψη νέων εργαζομένων. Πολλοί μεγαλύτερων σε ηλικία εργαζομένων μπορούν να λαμβάνουν υψηλότερους μισθούς, αλλά όταν κρυμμένο κόστος αντικατάστασης συνυπολογίζονται για τον κύκλο εργασιών υψηλότερο των νεότερων εργαζομένων κατά τα πρώτα έτη της απασχόλησης, η πραγματική μείωση του κόστους είναι σύμφωνη με έμπειρους εργαζόμενους. Ένας δεύτερος μύθος είναι ότι οι εργοδότες πιστεύουν ότι οι δαπάνες για την υγεία και άλλες παροχές κοστίζουν περισσότερο για τους εργαζόμενους μεγαλύτερης ηλικίας. Στην πραγματικότητα, οι ηλικιωμένοι εργαζόμενοι έχουν λιγότερα από σοβαρές ασθένειες, ενώ οι νεότεροι εργαζόμενοι έχουν περισσότερα συντηρούμενα πρόσωπα. Έτσι, η πραγματικότητα είναι ότι τα συνολικά οφέλη μπορεί να λειτουργήσει έξω να είναι η ίδια για τους ηλικιωμένους, όπως για τους νεαρούς εργαζόμενους. Επιπλέον, εκφράζονται ανησυχίες για την προοδευτική εθνική έλλειψη εργαζομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης. Πιο «baby boomers ζει περισσότερο, αλλά είναι πάσχουν από χρόνιες ασθένειες και αναπηρίες. Υπάρχουν λιγότερες νεότερων εργαζομένων που εισέρχονται στο εργατικό δυναμικό των ΗΠΑ. Ως αποτέλεσμα, οι ΗΠΑ θα ήταν πραγματικά ήταν καλύτερα εάν η εργασιακή εμπειρία των Baby BoomersOuld να συλληφθούν και να περάσει στους διαδόχους τους. Τι πρέπει να κάνουν τους εργαζομένους μεγαλύτερης ηλικίας; Εδώ είναι μια σκέψη: θα πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη για την ανάπτυξή τους με την αναβάθμιση των δεξιοτήτων τους, ώστε να παραμείνει ανταγωνιστική σε εργατικό δυναμικό σήμερα. Παλαιότερο σοφία ενηλίκων εξακολουθεί να είναι ιδιαίτερα βραβευθείσα. Ομοίως, θα πρέπει να λάβουν γνώση των δυνατοτήτων που υπάρχουν, αν συνεχίζουν να μαθαίνουν. Το ηθικό της ιστορίας είναι ότι οι ηλικιωμένοι εργαζόμενοι δεν πρέπει να αρκεστούμε να λάβουν πρόωρη εξαγορές ή αισθάνονται ότι αναγκάζονται επάνω ενάντια στον τοίχο για να συνταξιοδοτηθούν. Με την αύξηση των δαπανών υγειονομικής περίθαλψης σήμερα, η κατάσταση της οικονομίας, καθώς και το γεγονός ότι οι «baby boomers ζουν περισσότερο και είναι πιο μορφωμένοι γενιά, θα πρέπει να ενώσουν τα χέρια με τους εργοδότες και τη φωνή τους ανάγκες. Ενώ δεν είναι όλες τους εργαζομένους μεγαλύτερης ηλικίας μπορεί να επιθυμούν να εργαστούν περισσότερο, πολλοί που κάνουν θα ήταν φρόνιμο να αναλάβει την ευθύνη της σταδιοδρομίας τους. Τι πρέπει να κάνουν οι εργοδότες στο μέλλον; Ένα πράγμα είναι να αναζητήσει πληροφορίες σχετικά μπορούν να αναλάβουν πρωτοβουλίες για την προετοιμασία για τη μελλοντική εργασίαε. Θα πρέπει να αναθεωρήσουν πολιτικές ανθρωπίνων πόρων, την παροχή ευέλικτων ωραρίων εργασίας και ευκαιρίες επιμερισμού της εργασίας για τους εργαζομένους μεγαλύτερης ηλικίας. Θα πρέπει να σχεδιάσει προγράμματα κατάρτισης με τις ηλικιωμένων ενηλίκων στο μυαλό. Θα πρέπει να εκπαιδεύσει στελέχη και μέλη του προσωπικού για το πώς να παραμείνουν ευαίσθητοι σε θέματα διαφορετικότητας ηλικία, σε μια προσπάθεια να ξεπεραστούν τα πολλά wrongheaded μύθους. Πρέπει να εξετάσουν τον τρόπο για την καλύτερη εργονομική σχεδίαση χώρου εργασίας για την υποδοχή συνδέονται με την ηλικία αλλαγές. Και θα πρέπει επίσης να εγκαταστήσετε καθοδήγησης και καθοδήγηση των προγραμμάτων που παρέχουν ευκαιρίες για να περάσει στη σοφία της πιο έμπειρους εργαζόμενους στις επόμενες γενιές. Οι εργοδότες, είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσει αυτές τις προκλήσεις; William J. Rothwell, καθηγητής της εκπαίδευσης του εργατικού δυναμικού και την ανάπτυξη του Penn State University, και η Diane Spokus, ένα μέλος ΔΕΠ στην πολιτική για την υγεία και τη διοίκηση του Penn State, είναι συν-συγγραφείς, με Harvey Sterns και Joel Ρίζερ, Εργασίας της «πλέον: Νέα στρατηγικών για τη διαχείριση, την κατάρτιση και την παραμονή των μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένων, 2008).